مشاور املاک مهدیار
30متری نیروی هوایی فرعی25/7درب غربی پارک پیروزی میدان معلم کوچه خوش چشمان نبش شرقی کوچه مهتدی مشاور املاک مهدیار

ماده١ : کلیه کارگاه های موجود و کارگاه هایی که در آتیه تاسیس می شوند باید مقررات عمومی مربوط به حفاظت و بهداشت کار را که در این آیین نامه مقرر می شود طبق ماده ۴٨ قانون کار رعایت نمایند.

فصل١ - ساختمان

ماده٢ : ساختمان کارگاه ها و کارخانه ها باید با وضع آب و هوای محل متناسب باشد.

ماده٣ : برای هر کارگر در کارگاه باید ١٢ مترمکعب فضا منظور گردد و فضای اشغال شده بوسیله ماشین آلات یا ابزار و اثاثیه مربوط به کار، همچنین فضای بالاتر از ارتفاع ٣ متر جزء فضای مزبور محسوب نمی شود.

ماده۴ : سقف و بدنه و کف عمارات کارگاه باید با مصالحی ساخته و اندود شود که از نفوذ رطوبت به داخل کارگاه جلوگیری نماید و حتی الامکان مانع نفوذ گرما و سرمای خارج گردد.

ماده۵ : کف عمارت کارگاه باید هموار و بدون حفره بوده و به نحوی مناسب مفروش شود که قابل شستشو باشد و تولید گرد و غبار نکند و موجب لغزیدن کارگران نگردد. در مواردی که نوع کار اقتضای ریخته شدن آب را به کف کارگاه داشته باشد باید کف کارگاه دارای شیب متناسب و مجرای مخصوص برا خروج آب و جلوگیری از جمع شدن آب در کف کارگاه باشد.

ماده۶ : در محل هایی که مواد شیمیایی و سمی به کار می برند باید بدنه دیوار کارگاه تا ١۶٠ سانتی متر ارتفاع از کف زمین قابل شستشو باشد.

ماده٧ : در صورتیکه در ساختمان کارگاه دهانه ها یا سوراخ هایی موجود باشد که احتمال سقوط برود، باید بوسیله نصب پوشش های فلزی محکم و نرده هایی که حداقل ارتفاع آن ۶٠ سانتی متر باشد، موجبات جلوگیری از سقوط اشخاص و رفع خطر به عمل آید.

ماده٨ : عرض پلکان عمومی کارگاه باید حداقل ١٢٠ سانتی متر و پاگردهای آن متناسب با عرض مزبور باشد. در مورد پلکان هایی که بیش از ۴ پله دارد، در طرف باز پلکان باید نرده محکم نصب شود و در مسیر پلکان نباید هیچگونه مانعی وجود داشته باشد.

ماده٩ : عمارت کارگاه باید به تناسب وسعت محل کار به اندازه کافی در و پنجره برای ورود نور و هوا داشته باشد.

ماده١٠ : کارگاه هایی که وسایل کار و نوع محصول آن طوری است که بیشتر در معرض حریق واقع می شود حتی الامکان باید با مصالح نسوز ساخته شود.

فصل٢ - روشنایی

ماده١١ : در هر کارگاه بایستی روشنایی کافی ( طبیعی یا مصنوعی ) متناسب با نوع کار و محل تامین شود. درصورتیکه که برای روشنایی از نور مصنوعی قوی استفاده شود، باید برای ممانعت از ناراحتی چشم، حباب های مخصوصی نصب گردد.

ماده١٢ : کلیه پنجره های بدنه و سقف که جهت روشنایی اطاق ها تعبیه شده و کلیه چراغ ها و حباب ها باید نظیف نگه داشته شوند.

فصل٣ - تهویه و حرارت

ماده١٣ : محل کار در هر کارگاه باید بطوری تهویه شود که کارگران همیشه هوای سالم تنفس نمایند. در مورد محل های کار سرپوشیده مقدار حداقل هوای لازم برای هر کارگر بر حسب نوع کار در هر ساعت ٣٠ الی ۵٠ متر مکعب می باشد.

ماده١۴ : در کارگاه هایی که دود و یا گاز و یا گرد و غبار و یا بخارهای مضرّ ایجاد می شود، باید مواد مزبور با وسایل فنی موثر طوری از محل تولید به خارج کارگاه هداست شود که مزاحمت و خطری برای کارگران ایجاد ننماید.

ماده١۵ : در کارگاه هایی که تهویه طبیعی کافی نباشد، باید از وسایل تهویه مصنوعی استفاده شود.

ماده١۶ : هر کارگاه باید دارای وسائلی باشد که در زمستان و تابستان درجه حرارت داخلی آن به وضع قابل تحملی نگهداری شود.

فصل۴ - جلوگیری از آتش سوزی و مبارزه با حریق

ماده١٧ : در هر سالن مار به تناسب تعداد کارگران باید درهای یک طرفه ای به خارج باز شوند ( به نام درهای نجات ) وجود داشته باشد و درهای مزبور به راهروها و یا معابر خروجی ساختمان منتهی شوند.

ماده١٨ : درهای خروجی نجات هیچ وقت نباید قفل باشد و باید بوسیله علایم و یا چراغ های مخصوصی از داخل مشخص باشد.

ماده١٩ : کلیه پلکان ها و پاگردها در ساختمان های بلندتر از دو طبقه ( طبقه اول ۵ متر و سایر طبقات هر کدام ۴ متر محاسبه می شود ) باید با مصالح ساختمانی نسوز ساخته شوند.

ماده٢٠ : درهایی که به طرف پلکان باز می شود باید لااقل فاصله ای به اندازه عرض در تا نخستین پله برای توقف داشته باشند.

ماده٢١ : در کارگاه هایی که بیشتر احتمال بروز حریق می رود، باید وسایل مخصوص اعلام خطر ( آژیر ) بکار رود بطوریکه در تمام محوطه کار اعلام خطر شنیده شود.

ماده٢٢ : کارفرما موظف است مواد محترقه مورد نیاز کارخانه را در تانک ها و مخازنی که مقاوم در مقابل آتش باشند نگهداری نماید و این مخازن و تانک ها باید از محل کار مجزا و فاصله کافی داشته باشند.

ماده٢٣ : در نقاطی که مواد منفجره و یا مواد سریع الاحتراق یا سریع الاشتعال وجود دارد استعمال دخانیات و روشن کردن و حمل کبریت، فندک و امثالهم باید ممنوع گردد.

ماده٢۴ : در موارد زیر تعبیه و نصب برقگیر الزامی است

- ساختمان هایی که در آن مواد قابل احتراق و یا انفجار تولید و یا ذخیره و انبار می شود.

- تانک ها و مخازنی که بنزین و نفت و روغن و یا مواد قابل اشتعال دیگر در آن ها نگهداری می شود.

-موره های مرتفع و دودکش های بلند.

فصل۵ - ماشین آلات، پوشش و حفاظ ماشین آلات

ماده٢۵ : کلیه قسمت های انتقال دهنده نیرو ( ترانسمیسیون ) از فبیل تسمه، فلکه، زنجیر و چرخ دنده و امثالهم و همچنین قسمت هایی از ماشین ها که امکان ایجاد سانحه برای کارگر داشته باشد، باید دارای پوشش و یا حفاظ با استقامت کافی باشد.

ماده٢۶ : قبل از شروع به تعمیر و نظافت و روغن کاری، ماشین ها را باید به طور اطمینان بخشی متوقف ساخت.

هنگام راه انداختن ماشین ها به منظور آزمایش یا پس از تعمیر، لازم است اینکار با ابزار مطمئن بوسیله متخصصین فنی تحت نظر مدیر فنی و یا نماینده فنی ذی صلاحیت او انجام گیرد.

ماده٢٧ : در موقع تعمیر تانک ها و مخازن مواد خطرناک و قابل احتراق و اشتعال و انفجار از قبیل مخازن بنزین و نفت و روغن و ... باید مخازن مذکور تخلیه و سپس بخوبی شستشو شود. طریکه هرگونه مواد زائد و خطرناک از جدار داخلی آن زائل گردد و برای آن که گازهای موجود احتمالی به کلی خارج شود، باید دریچه های مخازن باز بوده و با وسایل لازم تهویه گردد.

فصل۶ - وسایل الکتریکی

ماده٢٨ : وسایل و ادوات الکتریکی باید دارای حفاظ بوده و طوری ساخته، نصب و راه اندازی شود که خطر برق زدگی و آتش سوزی وجود نداشته باشد.

ماده٢٩ : نصب، امتحان و یا تنظیم وسایل و ادوات الکتریکی باید فقط توسط اشخاصی که صلاحیت فنی آن ها محرز باشد، انجام گیرد و متخصص قبل از شروع بکار، آن را مورد آزمایش قرار دهد.

ماده٣٠ : برای جلوگیری از ازدیاد سیم های متحرک و آزاد لازم است به مقدار کافی پریز در محل های مناسب نصب گردد تا به سهولت بتوان از آن ها استفاده نمود.

ماده٣١ : پوشش ها و زره کابل های برق و لوله ها و بست ها و متعلقات و همچنین حفاظ ها و سایر قسمت های فلزی وسایل برقی که مستقیما تحت فشار برق نیستند، برای جلوگیری از بروز خطرات احتمالی باید اتصال زمین موثری داشته باشند.

ماده٣٢ : سیم های اتصال زمین باید دارای ضخامت کافی و در نتیجه مقاومت کم باشند تا بتوانند با حداکثر جریان احتمالی که در اثر از بین رفتن و یا خراب شدن عایق بوجود می آید، استقامت داشته باشند. ضمنا باید در مدار جریان، وسایلی پیش بینی شود که در صورت پیدا شدن نقصی که موجب اتصال جریان برق به زمین گردد، تمام مدار یا قسمت معیوب آن را قطع کند.

ماده٣٣ : در نقاطی که احتمال صدمه به سیم های اتصال زمین می رود بایستی بوسیله مکانیکی آن ها را محافظت نمود.

ماده٣۴ : در مورد دستگاه های الکتریکی متحرک که دارای قسمت های فلزی بدون عایق باشند، اعم از اینکه با جریان متناوب کار کنند یا دائم، باید احتیاطات زیر به عمل آید

- بدنه های فلزی بدون عایق وسایل مزبور بایستی به طور اطمینان بخشی اتصال زمین داشته باشند، مگر اینکه جریان دائم با فشار کمتر از ٢۵٠ ولت باشد.

- بکار بردن دستگاه های الکتریکی متحرک با ولتاژ بیش از ٢۵٠ ولت ممنوع است.

- در مواردی که بکار بردن سیم اتصال زمین موثر، مقدور نباشد، باید جریانی با ولتاژ کمتر بکار برده شود.

- در محیط های آماده به اشتعال وهمچنین در مجاورت مواد قابل اشتعال باید فقط از وسایل مخصوص الکتریکی متحرکی استفاده شود که از لحاظ عدم ایجاد اشتعال اطمینان بخش باشد.

ماده٣۵ : در مدت تعمیر شبکه برق باید آنرا بوسیله کلید از منبع جریان قطع و به زمین متصل نمود و در صورت لزوم بین سیم های شبکه نیز اتصال مستقیم برقرار کرد.

ماده٣۶ : در محیطی که خطوط تحت فشار برق وجود دارد، تعمیر یا نصب ماشین آلات و دستگاه ها یا سیم کشی یا هر عمل دیگر که ممکن است ایجاد برق زدگی نماید اکیداً ممنوع و فقط پس از قطع جریان برق انجام آن مجاز خواهد بود.

ماده٣٧ : سیم ها و کابل های برق باید دارای روپوش عایق مناسب با فشار الکتریسیته و سایر شرایط موجود ( رطوبت، گرما، ضربه، ساییدگی، ... ) بوده و روی اصول فنی نصب و حتی الامکان در لوله و یا کانال قرار گرفته باشند.

ماده٣٨ : سیم های پل گردان، جرثقیل و سایر سیم هایی را که نمی توان عایق نمود باید طوری در حفاظ قرار داد که از اتصال احتمالی جلوگیری شود.

ماده٣٩ : در کارگاه هایی که مواد منفجره و یا گازهای قابل احتراق و مواد قابل اشتعال تولید می شود بایستی اتصال های برقی به نحوی باشند که ایجاد جرقه ننماید و از موتورهایی که طبق اصول فنی برای این قبیل کارها ساخته شده است استفاده شود.

ماده۴٠ : کلیه ماشین آلات و دستگاه هایی که احتمال تولید الکتریسیته ساکن دارد، باید اتصال زمین موثر داشته باشند تا از تراکم بارهای الکتریسیته ساکن روی آن ها جلوگیری شود.

ماده۴١ : در محیطی که مواد قابل اشتعال و یا قابل انفجار ( گازها، گرد و غبار، بخارات قابل انفجار، مایعات قابل اشتعال، ... ) وجود دارد، علاوه بر اتصال زمین باید با وسائل مطمئن دیگری نیز از تراکم بارهای الکتریسیته ساکن جلوگیری نمود.

فصل7 - آب آشامیدنی

ماده42 : در کلیه کارگاه ها کارفرما مکلف است آب آشامیدنی گوارا و سالم به مقدار کافی در مخازن سربسته و محفوظ که طبق اصول بهداشتی ساخته و نگهداری می شوند، در دسترس کارگران بگذارد.

ماده43 : به کارگرانی که در گرمای زیاد برای مدت مدیدی کار می کنند باید قرص های نمک طعام داده شود.

ماده44 : استفاده از لیوان عمومی برای آشامیدن آب ممنوع است.

فصل8 - نظم و نظافت در کارگاه

ماده45 : محل های کار و سالن های کار، راهروها، انبارها و سایر قسمت های دیگر کارگاه باید طبق اصول بهداشتی نگهداری شود.

ماده46 : دیوارها، سقف، پنجره ها و درها و شیشه ها باید پاگیزه بوده و بی عیب نگهداشته شوند. کف سالن ها باید پاگیزه بوده و تر و لغزنده نباشند.

ماده47 : جارو و نظافت کردن تا جایی که امکان دارد باید در فواصل نوبت های کار انجام شده و به ترتیبی صورت گیرد که از انتشار گرد و غبار جلوگیری شود.

ماده48 : انداختن آب دهان و بینی روی زمین و دیوار و راه پله ممنوع است و در هر محل کار باید به تعداد کافی ظروف مخصوصی برای ریختن زباله و ظروف دیگری برای انداختن اخلاط موجود باشد. این ظروف باید قابل پاک کردن بوده و در شرایط مناسب بهداشتی نگهداری و گندزدایی شوند.

ماده49 : فاظلاب و سایر فضولات کارخانه باید بوسیله مجاری فاضلاب به چاه ها و یا حوضچه های تصفیه ریخته شود و این مجاری باید با مصالح غیر قابل نفوذ ساخته شده و قطر داخلی و شیب آن ها طوری باشد که به سهولت فاضلاب را به چاه ها و یا حوضچه های تصفیه هدایت نماید. در محل هایی که شیب کافی وجود ندارد از وسایل مکانیکی بایستی این منظور را تامین کرد.

ماده50 : در کارگاه هایی که فضولات حاصله ممکن است موجب مسمومیت یا بیماری گردد باید فضولات مزبور با هملیات فیزیکی و شیمیایی در حوضچه های مخصوص تصفیه گردد. در هر حال در دفع فضولات باید از نظر سلامت و بهداشت و جلوگیری از خطرات ممکنه دقت وپیش بینی های لازمه بعمل آید.

ماده51 : مواد اولیه و محصول کارگاه باید طوری در داخل انبارها و یا کارگاه گذارده شود که عبور و مرور کارگران و در صورت اقتضا، وسایل نقلیه به راحتی ممکن باشد و ضمنا مواد مزبور باید طوری چیده شود که خطر سقوط و بروز سوانح وجود نداشته باشد.

ماده52 : هر کارگاه باید دارای تعداد کافی مستراح مردانه و زنانه به طور مجزا باشد. ساختمان مستراح باید طوری باشد که بوی عفونی آن بوسیله هواکش به خارج منتقل گردد و آبی که در آن استعمال می شود از شیر برداشته شود. برای هر 25 کارگر حداقل باید 1 مستراح وجود داشته باشد و در هر مستراح یک آفتابه ژذاشته شود. شستشو و گندزدایی مرتب مستراح ها الزامی است.

ماده53 : هر کارگاه باید دارای تعداد کافی روشویی یا شیر باشد. روشویی باید طوری ساخته شود که طبق اصول بهداشتی قابل استفاده و قابل پاک کردن باشد. برای هر 20 نفر کارگر حداقل باید یک روشویی وجود داشته باشد.

ماده54 : کارفرما مکلف است برای تامین نظافت کارگران به مقدار کافی صابون در اختیار آنان گذارده و وسایل خشک کردن دست و روی کارگران را تامین نماید.

ماده55 : در کارگاه هایی که پوست بدن کارگران در معرض مواد سمی یا عفونی یا محرک یا مواد کثیف و گرد و غبار بوده و همچنین در کارگاه هایی که کارگران در گرمای زیاد کار می کنند، کارفرما مکلف است برای هر 6 نفر کارگری که در یک زمان کار خود را ترک می کنند، حداقل یک دوش با آب گرم و سرد تهیه نماید و محل دوش ها باید با مراقبت کامل نظیف و گندزدایی شود.

ماده56 : در هر کارگاه باید اطاقی با وسعت کافی و قفسه های انفرادی برای تعویض و گذاردن لباس شخصی کارگران اختصاص یابد. اتاق مزبور و قفسه های آن باید مرتبا تهویه و گندزدایی و پاکیزه شود.

فصل9 - ناهارخوری

ماده57 : هر کارگاه که کارگران آن در همان جا غذا صرف می نمایند، باید دارای محل مخصوصی با وسعت کافی و تعداد لازم میز و نیمکت برای عده ای که در یک موقع غذا می خورند باشد.محل غذاخوری باید دارای روشنایی کافی بوده و پیوسته طبق اصول بهداشتی پاکیزه و نگهداری شود.

ماده58 : ظروف غذاخوری باید همیشه پاک و عاری از هرگونه آلودگی باشد.

ماده59 : کارکنان محل غذاخوری باید دارای روپوش تمیز بوده و نسبت به نظافت شخصی خود مراقبت کامل بنمایند و ماهی 1 مرتبه معاینه پزشکی بشوند.

ماده60 : کارگران قبل از ورود به محل غذاخوری باید دست و روی خود را با صابون بشویند و در صورتیکه با مواد سمی یا عفونی و یا کثیف سرومار دارند، لباس کار خود را تعویض نمایند.

فصل10 - وسایل استحفاظی فردی

ماده61 : کارفرما موظف است در هر سال 2 دست لباس مجانا در اختیار هر کارگر بگذارد. لباس کار باید مناسب با نوع کار باشد و طوری تهیه شود که کارگر بتواند به راحتی وظائف خود را انجام دهد و موجب بروز سوانح نگردد.

به کارگران زن علاوه بر لباس کار باید سربند نیز داده شود.

ماده62 : به کارگرانی که با مواد شیمیایی کار می کنند باید علاوه بر لباس کار، بر حسب نوع کار وسایل استحفاظی لازم از قبیل پیش بند، کفش، دستکش مخصوص، عینک ، ... که آنان را از آسیب مواد مزبور مصون دارد، داده شود.

ماده63 : به کارگرانی که در مجاورت کوره های ذوب فلز و آهنگری کار می کنند باید لباس یا پیش بند نسوز ، نقاب یا عینک، و به کارگرانی که با مواد گداخته کار می کنند علاوه بر وسایل فوق دستکش و کفش نسوز داده شود.

ماده64 : برای سیم گشی و هر نوع کار دیگر در ارتفاعات مانند دیوارها و پایه های بلند و بطور کلی هر محلی که امکان تعبیه وسایل حفاظتی برای جلوگیری از سقوط کارگر مقدور نباشد، باید به گارگران کمربند اطمینان داده شود.

ماده65 : لباس کارگرانی که با مواد سمی کار می کنند باید در محل مخصوصی جدا از محل لباس کن عمومی نگهداری و به ترتیبی شستشو شود که کارگران را از آسیب نفوذ سم مصون بدارد.

ماده66 : برای کارگرانی که موقع کار در معرض سقوط اجسام قرار دارند باید کفش حفاظتی و کلاه مخصوص حفاظتی از فلز و یا ماده سخت دیگری که قابل اطمینان باشد تهیه شود.

ماده67 : کارفرما مکلف است مراقبت نماید کارگرانی که در نزدیکی قسمت های گردنده ماشین آلات مشغول بکار می باشند، موهای خود را کوتاه و یا بوسیله سربند نگهداری نمایند.

ماده68 : در مواردی که نوع کار طوری است که خطراتی برای چشم کارگران وجود دارد از قبیل سمباده و جوشکاری و ماشین های تراش و نظائر آن، کارفرما مکلف است عینک های مخصوص مناسب با کار در دسترس کارگران بگذارد.

ماده69 : کارفرما مکلف است به کارگرانی که روی شبکه تحت فشار برق کار می کنند و در معرض خطر برق زدگی هستند، علاوه بر ابزار مخصوص، دستکش و کفش و کلاه مخصوص عایق الکتریسیته بدهد.

ماده70 : در مواردی که جلوگیری از انتشار گرد و غبار و مواد شیمیایی و یا تهویه محیط آلوده به مواد مزبور از لحاظ فنی ممکن نباشد. کارفرما موظف است ماسک و یا وسایل استحفاظی متناسب دیگری تهیه و در اختیار کارگر مربوطه قرار دهد.

ماده71 : در محیط های مرطوب و در مورد کارهایی که در آب انجام می شود، کارفرما باید به تناسب نوع کار، کفش یا چکمه های لاستیکی و در صورت لزوم دستکش های غیر قابل نفوذ تهیه و در دسترس کارگران بگذارد.

ماده72 : به کارگرانی که با اشیا و مواد برنده ( از قبیل اوراق فلزی، جام های شیشه، خرده شیشه، ... ) کار می کنند باید دستکش های متناسب با نوع کار داده شود.

ماده73 : کارفرما مکلف است بوسیله مسئولین فنی خود کلیه وسایل استحفاظی را مرتبا بازرسی و در صورت لزوم تعمیر و یا تعویض نماید تا یوسته وسایل مزبور برای تامین حفاظت کارگران آماده باشد.

ماده74 : کارفرما مکلف است مراقبت نماید که کارگران مرتبا از وسایل استحفاظی که بوسیله او تهیه و در اختیار آنان گذاشته شده استفاده نمایند. عدم استفاده از وسایل مزبور قصور در انجام وظیفه محسوب می گردد.

فصل11 - کمک های اولیه

ماده75 : کارفرما مکلف است در صورت امکان مرکزی برای استفاده فوری بیماران یا اشخاص آسیب دیده تحت نظر 1 یا چند پزشک یا پزشکیار تاسیس نماید و در صورت عدم امکان باید 1 یا چند قفسه محتوی داروها و لوازم کمک های اولیه متناسب با تعداد کارگران و نوع خطرات کارگاه در نقاطی که دسترسی فوری به آن ها برای کارگران میسر باشد ایجاد نماید. مراکز کمک های اولیه و محل نصب قفسه ها باید بوسیله علائم مخصوص بصورتی مشخص باشد که کلیه ارگران از محل آن مطلع باشند. کارفرمایانی که کارگران آنان مشمول مقررات بیمه های اجتماعی می باشند می توانند در صورت وقوع حادثه ناشی از کار یا بیماری حرفه ای هزینه انجام کمک های اولیه را طبق ماده 85 لایحه قانونی بیمه های اجتماعی کارگران از سازمان بیمه های اجتماعی کارگران دریافت نمایند.

ماده76 : در کارگاه هایی که به سبب نوع کار احتمال مخاطرات مهم از قبیل خفگی و برق زدگی و امثال آن ها وجود دارد کارفرما مکلف است برای نجات کارگر آسیب دیده پیش بینی های لازم را بنماید.

ماده77 : کارفرما مکلف است به محض اطلاع از ابتلا یکی از کارگران به مراض واگیر مراتب را به اولین پست وزارت بهداری و همچنین به سازمان بیمه های اجتماعی کارگران اطلاع بدهد.

ماده78 : کارفرما مکلف است دستورات بهداشتی مربوط به کارگاه خود و همچنین دستورات بهداشتی مربوط به امراض واگیر و امراضی که به صورت همه گیری در آمده است برای اطلاع کارگران در محل های مناسب نصب نماید.

ماده79 : کارفرما موظف است آمار بیماران و حادثه دیدگان خود را در آخر هر ماه به ادارات کار محل ارسال نماید.

ماده80 : متخلفین از اجرای مقررات این آیین نامه مشمول شق دوم از ماده 60 قانون کار مصوب اسفند ماه 1337 خواهند بود.

این آیین نامه مشتمل بر 80 ماده و 2 تبصره به استناد ماده 47 قانون کار تدوین و در یازدهمین جلسه شورای عالی حفاظت فنی مورخ یکشنبه 14 / 06 / 1338 به تصویب نهایی رسیده و قابل اجرا می باشد

مهدیار اخوان
تلفن دفتر املاک : 77401110 و 9124083830 آدرس: سیمتری نیروی هوایی درب غربی پارک پیروزی میدان معلم انتهای کوچه خوش چشمان مقابل مجموعه فرهنگی ورزشی تفریحی میلاد نور
کدهای اضافی کاربر :